Geofictie Wiki
Advertisement

Sinds 2004 is de economie van de Kanaaleilanden er enorm op vooruitgegaan. Door de ontginning van olie en gas in haar territoriale wateren, de verwerking van die producten en de uitvoer ervan, heeft het land zich een plaats op de wereldmarkt van petrochemische en andere oliegerelateerde producten kunnen veroorloven. Ook andere branches zoals de agrarische sector (landbouw en visserij), de voedingssector, de dienstensector en de op- en overslag van massa- en stukgoed hebben bijgedragen tot de economische voorspoed.

Belangrijkste industrieën[]

Olie en (petro)chemie[]

De MSC Beatrice aangemeerd te Port Meryton

De twee belangrijkste takken van 's lands industrie zijn zonder twijfel de olie-en de (petro)chemische industrie. De toewijzing van territoriale wateren door de Europese Unie in 2005 heeft de economie een enorme duw in de rug gegeven. De ontdekking van olie- en gasvelden ten westen van het land hebben nieuwe mogelijkheden gecreëerd voor het beleid. De olievelden, die de namen Northwest I en Northwest II dragen hebben een verwachte rendabiliteit tot 2075. De nabijgelegen gasvelden Southwest I en Southwest II hebben een kortere levensduur: volgens verscheidene binnen- en buitenlandse studies zal het gas tot 2060 blijven stromen. De grootste spelers op deze markt zijn de bedrijven ChannelOil, Groupel en Newton Industries. De totale afwerking wordt gedaan door een groot aantal kleinere (technologische) bedrijfjes die al dan niet verbonden zijn aan andere internationale afnemers.  

Massa- en stukgoed[]

Een andere belangrijke bedrijfstak, de op- en overslag van massa- en stukgoed bevindt zich voornamelijk in de havens van Port Meryton, Hearst en Waterford. De meeste containerterminals worden geëxploiteerd door globale firma's als Hapag-Lloyd, Maersk, MSC, CMA CGM, Hanjin en APPR Shipping. Het in- en uitvoeren van auto's vindt dan weer plaats in Wellingdon, waar de juiste kades beschikbaar zijn. Dankzij hun ligging zijn de Kanaaleilanden een belangrijke schakel geworden in de internationale maritieme goederenhandel.

Heel wat bedrijven hebben hun hoofdzetel op Middle Street in Wellingdon

Landbouw en voedingssector[]

Een groot deel van de Kanaaleilandse economie steunt op de landbouw en de voedingsindustrie. De groentestreek bevindt zich in de vruchtbare gordel rond St. Saviour's en Aylesbury, de fruitstreek tussen St. Helena en de heuvelflanken van Causton Ridge. Zowat alle havens op de eilanden zijn ook vissershavens. De visserij neemt haar geheel eigen plaats in in de eet- en economische cultuur; het nationale gerecht is immers een visgerecht. De visgronden rond de eilanden zijn bijzonder rijk aan zeevissen en zeevruchten, waarop veelvuldig maar gequoteerd wordt gevist.

De voedingssector, die de landbouwproducten zowel importeert als verwerkt en exporteert is ook een basisindustrie geworden.  

Werknemers en werkgevers []

De algemene werknemersvakbonden Socialistic Employees Union, Neutral Union en Liberal Employees bestaan op de Kanaaleilanden al sinds 1900. Andere werknemersorganisaties zijn de Federation of Small Businesses, dat de kmo's vertegenwoordigt en de Technological Association, dat instaat voor de belangen van de technologische bedrijven. De werkgevers van hun kant kunnen aangesloten zijn bij de Confederation of Industry of het Employer's Committee. In het verleden is het al vaker tot discussies tussen deze vier organisaties gekomen, en hebben er ook al een aantal acties en stakingen plaatsgevonden. 

Banken[]

Het grootste deel van de financieel-bancaire zaken zijn in handen van The Bank of the Channel Islands; de nationale bank. Een andere bank is The Banking Association. Deze instantie vormt ook de spil van het beursleven in het land. De beurslijst Marquessate's Stocks List telt de 15 grootste bedrijven van het land (o.a. ChannelOil, Newton Industries, SANEF en Port of Wellingdon Company zijn beursgenoteerd). Franse, Engelse en andere internationale banken hebben ook verschillende vestigingen die verspreid zijn over het hele land.

Energie[]

Windturbines en klassieke krachtcentrale in de haven van Port Meryton

De Kanaaleilanden bezitten geen kerncentrales, dat is zo vastgelegd in de wet van 1976. Hoewel er door de Britse overheid in 1970 begonnen werd met de bouw van een kerncentrale op het eiland Northwestern Shores, is deze in 1972 stopgezet wegens protest en vermeende sabotage. Er zijn een aantal klassieke krachtcentrales die op kolen, olie en gas werken, maar die probeert men nu te vervangen door milieuvriendelijkere alternatieven. Vooral windenergie, maar ook zonne-energie en biomethanisatie zijn erg populaire vormen. Naast windturbines op het land zijn er ook parken op zee. Voor de nieuwsgierigen zijn er zelfs windturbines met een observatiedek. De optie om op de zuidelijke flank van Causton Ridge speciale zonnepanelen te installeren wordt nu overwogen. De grootste stroomverdelers zijn SOPITEC en ChannErgy. Dankzij deze investeringen voorzien de Kanaaleilanden voor 90% in hun eigen stroombehoefte. 

Advertisement