Advertisement

Jurassic World: Dominion Dominates Fandom Wikis - The Loop

01:25
Vlag120.png
Vlag van Harrawi

De Democratische Republiek Harrawi (esh'Umury Demukratyaa Harraay in het Harrawisch) is een klein land in het noordoosten van Afrika, grenzend aan Djibouti en Ethiopië in het westen, Somalië in het zuiden en de Golf van Aden in het noordoosten. Hoofdstad van het land is Oryaa. De oorsprong van het Harrawische volk ligt waarschijnlijk in Klein-Azië. Harrawi werd een onafhankelijk sultanaat in 1978 na eeuwen van Osmaanse en Britse overheersing, maar de regerende sultans werden in 2002 aan de kant geschoven en sindsdien is het land een republiek. De huidige president is Maamus Uryiabon, die in 2009 werd gekozen.

Bevolking

Er wonen in Harrawi iets meer dan een miljoen mensen, waarvan er ruim 250.000 in de hoofdstad wonen. Andere belangrijke steden zijn Hurunn (ca. 193.000), Malaa (129.500), Erim (120.000) en Neesh (94.000). Er zijn tien provincies. Het overgrote deel van de inwoners bestaat uit Harrawiërs (86%), terwijl er ook Arabieren (5%), Britten (3%), Somali (2%) en Afar (2%) wonen. Het Harrawi is de officiële taal van het land, maar Arabisch, Engels, Somali en Afar kunnen op straat ook geregeld gehoord worden. Ongeveer 70% van de Harrawiërs kan lezen en schrijven en 96% is moslim (soenniet).

Harrawi heeft twee universiteiten (in Oryaa en Malaa). Nationale feestdagen hebben plaats op 15 april (Dag van de Democratie), 30 mei (Onafhankelijkheidsdag, sinds 1978) en 6 oktober (Stichting van de Republiek, sinds 2002). Het volkslied van Harrawi luidt: Way'arai, su nass Harraay (Ontwaakt, volk van Harrawi) en werd geschreven door Muwasau Tusalyiabon (1937 - 2005).

Recente geschiedenis en politiek

Harrawi was van 1884 tot 1978 een Brits protectoraat. Tot 1960 werd het door de Britten beschouwd als onderdeel van Brits Somaliland, maar terwijl de laatste in dat jaar onafhankelijk werd en een week later samen met Italiaans Somaliland Somalië vormde, bleef Harrawi nog enkele jaren onder Brits gezag. Tijdens de Britse overheersing waren de sultans van Harrawi ceremonieel staatshoofd. Na de onafhankelijkheid in 1978 vestigde sultan Abdurrash een autocratisch bewind, dat na zijn dood in 1981 werd voortgezet door zijn zoon Brayim IV. Na diens overlijden in 2001 werd het nog een jaartje aangezien, maar toen werd sultan Faysau in een korte revolutie afgezet, de republiek uitgeroepen, een parlement bijeengeroepen en verkiezingen uitgeschreven.

De buitenlandse politiek van Harrawi sinds de onafhankelijkheid is goeddeels neutraal, hoewel het land enkele uitgesproken meningen heeft. Zo erkent de Harrawische regering Israël niet, maar houdt zich ook op afstand van Iran. In de oorlog tussen Irak en Iran in de jaren '80 bleef het afzijdig, maar de inval door Irak in Koeweit werd vanuit Oryaa scherp veroordeeld. Harrawi heeft nooit bijgedragen aan gezamenlijke militaire operaties in het Midden-Oosten en heeft zich (officieel) ook afzijdig gehouden in de troebelen in Somalië of de onafhankelijkheidsstrijd van Eritrea tegen Ethiopië. In de jaren '80 deed Harrawi zaken met Zuid-Jemen, via welk land het materieel uit de Sovjet-Unie ontving om een leger, een marine en een luchtmacht op te bouwen. Harrawi is lid van o.a. de Afrikaanse Unie en de OPEC.

Officieel heet Harrawi sinds 2002 democratisch te zijn. De regering, onder leiding van een minister-president, wordt direct benoemd en kan ook weer ontslagen worden door het 71 leden tellende parlement (de Kamer van Afgevaardigden, of esh'Eshaa Eengatare). Sinds 2003 zijn er twee keer parlementsverkiezingen geweest, maar Harrawi verslijt op dit moment zijn vijfde regering. Er zijn politieke partijen, maar die overlappen grotendeels de oude indeling in clans; de twee verkiezingen zagen dan ook in beide gevallen ongeveer dezelfde uitslag. De functie van president is puur ceremonieel. Ook hij wordt benoemd door het parlement voor een twee keer verlengbare termijn van zes jaar; vorig jaar werd Maamus Uryiabon benoemd tot tweede president van Harrawi. Het parlement wordt sinds 2002 voorgezeten door Maamus Abdurashiabon, die hiermee feitelijk de machtigste persoon in Harrawi is. De regering wordt sinds het voorjaar van 2010 voorgezeten door minister-president Atusheu Bulinau (IAA).

Harrawi heeft een haat-liefdeverhouding met het Westen. Terwijl de meeste Harrawiërs Amerika met argwaan bejegenen, werd de Britse overheersing tot 1978 toch niet heel vervelend gevonden. Sinds 2003 probeert ook Harrawi zijn steentje bij te dragen aan de strijd tegen het terrorisme en er worden dan ook om de haverklap vermeende leden van Al Kaida gearresteerd. Onafhankelijke partijen, zoals Amnesty International, hebben zo hun bedenkingen bij de geloofwaardigheid hiervan, maar aangezien Harrawi in vergelijking met sommige landen in de regio een mild strafsysteem heeft, wordt het land slechts in geringe mate op de vingers getikt.

Staatshoofden waren, sinds 1978:

  • 1978 - 1981 sultan Abdurrash (sinds 1954 al onder Britse toezicht)
  • 1981 - 2001 sultan Brayim IV
  • 2001 - 2002 sultan Faysau
  • 2002 - 2003 tijdelijk staatshoofd Maamus Abdurashiabon
  • 2003 - 2009 president Shmayeu Kuryayeu
  • 2009 - nu president Maamus Uryiabon

De partijen zijn:

  • Onsery Isb Demukratyaa (OID, Eerste Democratische Partij, thans 17 zetels)
  • Isb Akshana a Ashula (IAA, Partij voor Ontwikkeling en Welvaart, 18)
  • New Isb Demukratyaa (NID, Nieuwe Democratische Partij, 13)
  • Isb e'Saag (IS, Saag-Partij, 12)
  • Isb esh'Kuumeen (IK, Kuumeen-Partij, 4)
  • Isb sh'Nassaa Harraay (INH, Partij voor het Volk van Harrawi, 3)
  • Isb esh'Aruunn (IH, Harunn-Partij, 3)
  • Aglyawa Slamyawa (AS, Islamitische Waarden, 1)

Klimaat en landschap

Harrawi sluit qua klimaat aan bij de omliggende landen. Het is er heet en droog, en er valt op onregelmatige tijden regen. Het land is niet geschikt voor intensieve landbouw, dus er wordt her en der aan wat extensieve landbouw en veeteelt gedaan. Relatief veel inwoners van Harrawi wonen in de steden. Het hoogste punt van Harrawi is de Yaumaa Hushuun, of kortweg Hushun, een berg van 1516 meter hoog.

Verder omvat het land de eeuwenoude stad Malaa, dat al genoemd wordt in de Periplus Maris Erythraei, een soort navi uit de tijd dat men nog zelf moest navigeren zonder satelliet. Het land is vlak en kent weinig hoogten. Het land is ondanks de eenvoudige doordringbaarheid eeuwenlang goed verdedigd geweest tegen invallen van buitenaf door talloze vestingwerken aan de kust en, imposanter nog, de Muur van Waau, die zich oorspronkelijk uitstrekte van de stad Waau via Bumaa tot aan Yerusa, maar nu deels is ingestort of gesloopt. Het officieuze buurland Somaliland vindt dat de grens tussen Somaliland en Harrawi volgens deze muur zou moeten lopen en dat Harrawi het vrij dun bevolkte gebied buiten zijn schiereiland onrechtmatig in bezit houdt. In 1992 dreigde hierover even een gewapend conflict tussen beide landen, maar het kwam er niet van en de Somalilandse claim bestaat op het ogenblik alleen op papier.

Economie

In Harrawi betaalt men met de kush (meervoud kunu), die op dit moment ongeveer € 0,0216 waard is. De inflatie lag in 2009 op 6%, de werkloosheid op 9%. Harrawi houdt zich bezig met overslag en bunkeren, en liefhebbert in het bankwezen. Het voert olie, gas, zout, huiden, bonen en andere grondstoffen uit, naast technologische en chemische producten. Een belangrijk importproduct is voedsel. Harrawi doet zaken met landen in de regio, de Afrikaanse Unie, de VS, Rusland en de EU.

Kranten

De drie belangrijkste kranten in Harrawi zijn:

  • sh'Wegunu Harrayoom (The Harrawi Times)
  • e'Saut sh'Naass (De Stem des Volks)
  • esh'Umury (De Republiek)

Kaart

Map.png
Wiki-inhoud is beschikbaar onder CC-BY-SA tenzij anders vermeld.